Високите и променливи цени на електричната енергија ги поттикнуваат компаниите да разгледуваат инвестиции во сопствено производство од сончева енергија. За производствена работилница, магацин, хотел или друг деловен објект, соларните панели можат да помогнат во намалувањето на дел од трошоците. Но исплатливоста не треба да се оценува само според инсталираната моќност или понудената цена.
Првата проверка е потрошувачката на електрична енергија. Компанијата треба да ги анализира сметките за најмалку една година и да утврди колку енергија троши во различни месеци и во кои часови од денот. Соларниот систем произведува најмногу електрична енергија во определени дневни периоди, па усогласувањето со потрошувачката е многу важно.
Втората препорака е проверка на покривот или земјиштето. Потребно е да се разгледаат ориентацијата, засенувањето, статичката носивост, техничките услови и евентуалните административни барања. Не секој покрив е погоден за поставување систем со планираната моќност.
Практичен пример: Компанија разгледува систем со вкупна инвестиција од 900.000 денари. Ако реално проценетата годишна нето-заштеда изнесува 135.000 денари, едноставниот период на поврат би бил приближно 6,7 години. Но оваа пресметка не ги вклучува сите можни фактори како финансирање, деградација, дополнителни поправки и временската вредност на парите.
Третото правило е да се направи разлика меѓу произведена и искористена електрична енергија. Ако фирмата не работи во периодите со најголемо сончево производство, дел од енергијата може да не биде директно потрошен во објектот. Финансискиот третман на евентуалните вишоци мора да се провери според применливите правила и договори.
Четвртата препорака е да се споредат понуди со идентични технички параметри. Различни инвертери, панели, системи за заштита, гаранции и услови за монтажа можат значително да влијаат врз вкупниот трошок и сигурноста.
Петтата проверка е начинот на финансирање. Кредит со камата може да го зголеми конечниот трошок и да го промени паричниот тек, иако инвестицијата е економски оправдана на долг рок. Не треба да се меша едноставниот период на поврат со целосната финансиска исплатливост.
Шестото правило е правилно планирање на одржувањето. Иако фотоволтаичните системи немаат голем број подвижни делови, потребни се соодветни проверки, мониторинг и евентуални замени на компоненти.
Седмата препорака е да се провери регулаторната рамка пред потпишување на договор. Условите за изградба, приклучување и работа на електроенергетски систем зависат од конкретната намена, капацитетот и применливите правила.
Осмото правило е да се изработи конзервативно сценарио. Ако очекуваното производство биде помало, цената на купуваната електрична енергија се промени или потрошувачката на фирмата се намали, периодот на поврат може да биде подолг.
Заклучок: Соларната инвестиција може да биде исплатлива, но не е идентична за секоја компанија. Одлуката треба да се заснова на реалната потрошувачка, техничка изводливост и целосна финансиска анализа.
